اړيـــــــــكې

د تل افغان لومړۍ پاڼه

لـــومــړۍ پــاڼه

د ارواښاد استاد نوميالي د تدفين له مراسمو وروسته د كندهار پوهنتون په يوه سالون كې جوړې شوې ياد غونډې ته دښاغلي عبدالمجيد بابي 
د وينا متن

 د هیواد  د  وتلی او منلی لیکوال کاندید اکاډمیسین ارواښاد محمد انور نومیالی نومیالیو دوستانو، د ارواښاد د ښخیدو مراسموته د روښانه ‌ذهنونو اوژورو ځواکونو له برکته  د فرهنګ د ډګر غښتلو لوبغاړو ، پتمنو فرهنګیانو ، د ادب او فرهنک پالونکو درنو وروڼو اوحاضرینو!

السلام علیکم ورحمةالله وبرکاته

تر هر څه د مخه د ارواښاد نومیالی د مړینی له ګرومه په خواشینی زړه  د هغه چا هغه پتمنې ستړ یاوې ستایم چی خپل همدا  نوموتی نومیالی ئی په خپلو اوږو بیرته د نومیالیو تر هیواده او بیا په هیواد کی تر همدې خپلی هدیری او ابايی حجري پوری راورساوه. لدی امله د دوی د زیار د ستاینی تر څنګ د مننی ، او کور ودانی سره یوځای د ډیری تودی ستړی مه سې  مراتب وړاندی کوم .

داچی د ارواښاد جنازه د یوی ډیری لیری لویی وچی څخه تر هیواد او بیا کندهاره رارسول سویده دا د افغانی او پښتنی عام دود په بنسټ و  . د ارواښاد نومیالی او د ده د دوستانو او مینه والو نیکمرغی ده . چی دغه نیکمرغی د دوی غوندی د سل ګونو میړنیانو له ډلی څخه و چا وچا په برخه کیږی . په  هیواد کی د وروستیو درو لسیزو په بهیر کی د تقدیر د حکمونو او دلته د ټولنیزو نا خوالو په څپو کی زموږ ډیر میړنی او عامی افغانی بیلابیلی ډلی د هیواد د مهربانی غیږی څخه مجبورأ ووتی. دکډوالتوب ستونزوته یی اوږی ورکړی او ډیرو هم هلته په کډوالتوب کی له نړی سره د کور کهول او دوستانو څخه په بیلتون کی ساوی ورکړی او هم هلته په پردوکی د لنډ او یا تل لپاره پاته سوی او هیواد ته د راتلو او یا رارسیدو   ورونه یی لا تر اوسه په وړاندی تړلی پاته دی. د ارواښاد نومیالی مړینه که هم همدا ډول درد ناکه وه خو بیا یی هم دا نومیالیتوب وکړ چی هم شکر دوستان ورسره پر څنګ وه او هم شکر د همدغو دوستانو په همتناکو مټو تر خپلی آبایی مینی راورسول سو. او د آ بایی مېنې د دوستانو او مینه والو په وړاندی خاوروته په درنښت سره وسپارل سو. دا که دیوی خوا د نومیالی میړانه وه دبلی خوا د هیواد د سپیڅلی ورشو پیرزوینه هم وه چی د خپلی خوږی وږمی سره یی یوځای ارواښاد ته په مړینه غیږه پرانسته او هغه ته یی د سلامونو سره یو ځای ښه راغلاست او هر کلی ووایه.

ارواښاد نومیالی خو ددی حقداره و چی اولس د دوی د لوړ استعداد اوغښتلی پوهنیزی وړتیا له مخی پخپل هیواد کی د ژوندانه تر وروستیو ګړیو پاللی وای . دهغوی یی درنښت کړی وای . او د دوی د علمی درنښت څخه یی هرګړی ژوره ګټه پورته كړی وای خو داچی د تاریخی سیر څپو دا هر څه دړی وړی کړه . نه یوازی نومیالی بلکی ډیر نومیالی یی له خپلو لیری کډوال کړه. هغه حق چی اولس په نومیالی درلود نومیالی په مړینه هغه ادأ کړ او دادی د اولس ، په کډ کور کی یی خپله ځان راحاضر کړ. اولس ، او د اولس ځوانانو او ځلمیانو ته اوس هم ناوخته ندی وړ ده چی د دی لویی بریا څخه ګټه پورته سی او ددغه فرهنګی سپیځلی وجود ډوری ته د درناوی دلرلو تر څنګ د هغوی لاره هم خپله سی. که د هغوی فر هنګی لاره و پا لل سی ، د هغوی د نثر او نظم په بڼ کی په مینه ګښت ووهل سی اوهم د دوی ژباړی د ځانګړى  دود د دي سیمی د فرهنگی بهیر لړی مو ددغه ډول ددلاسه ورکړه سوو کړیو د تل تر تله نیستی له ګرومه څخه خوندی کړی وی.

څو بیا د لوی خدای په مرسته او ددغه لوی ذات د بی شانه پیرزوینی له مخی هغه څه چی مو پدی برخه کی پرون درلوده نن او سبا یی بیا هم څه نا څه ولرو او دغه د نیکمرغی سیوری تر نورو سباو پوری ورسوو.

داچی په څو تیرو کلونو کی مو په پرله پسی توګه د پښتنی فرهنګ له آسمانه یو شمیر روښانه او فیض رسانه ستوری د لاسه ورکړیدی نن دادی د همدی لړی یوه بله نومیالی کړی خاوروته وسپارلی سو. چی فرهنګ مړ وجود به یی د فرهنګ هدیری د بنسټګر علامه رشاد بابا تر څنک د فرهنگیانو د یادښت او ددوی د نومونو د تازه کیدو او ځلیدو يو تلپاتی ټاټوبی وی .

پدی تلپاتی ټاټوبی کی د هغوی د پاره آرامتیا او د ډوری د پاسه یی په هغو ځایونو کی چی څښتن یی روح ته غوره کړی دی خوښی او سوکالی غواړو.

دوستانو ته یی د جمیل صبر او زغم غوښتنه کوم ،  ځان او ټولو فرهنګیانو ته ددغه فرهنګی نومیالی د جسمی بیلتون له امله د خواشینی څرګندونه او ګروم شریکونه وړاندی کوم .

د ارواښاد نومیالی د دوستانو او کورنی د غړو د هغه اتلولی څخه د زیږنده  همت له امله چی له مخی یی دوی د ارواښاد نومیالی جنازه تر خپل کور او خپل ګوره پوری راورسول خوښی څرګندوم او مننه ځینی کوم . دوۍ  دا لویه مهربانی هم د  ځان ، هم د ارواښاد نومیالی او هم د کندهار ټولو پښتنو او له یوه مخه د افغانانو سره کړیده د دوی یی کور ودان ، و کندهار ته ددغسی همت سره یو ځای دراتګ له امله    دوی او ټولو هغو ښاغلو ته چی د ارواښاد د جنازی ملتیایی کړیده ستړی مه سی وایم .

 د نومیالی حق ډیر اوچت و . موږ د ډیرڅه ویلاړ درلود چی باید سوی وای پریکړه هم ورباندی سوی وه خو د دوۍ  د کورنۍ  د درنو غړو د ټینګار له مخی   د نومیالی چی څه ډول خوښه وه همهغسی وسوه  . او همهغسی د فرهنگیانو د فر هنگ د مینه والو د پوهنی د منسوبینو او اداری مسَولینو په وړاندی خاوروته وسپارل سو.

لوی څښتن دی د دوۍ لاره او نوم تلپاتی ولری .

روح دی ښاده وی .
آمین