د پښتو د پوهنيزې ښكلا ناوې په ګاڼه كې د
" ليكلار ښود ، يوه پښتو- كره پښتو " په نامه يوه بله مرغلره

    له هرڅه ړومبى زموږ د هېواد لوى پوه ، ليكوال او استاد پوهاند مجاور احمد زيار صاحب ته د چاپ په پسول د هغه د نوي پسولل شوي اثر په مناسبت د زړه له كومې مباركي وايم ، او د پوهنيز ژوند په لاره كې ورته نورې برياوې ، روغتيا ، سوكالي او خوشالي غواړم.

    ډېر د وياړ ځاى دى چې نن موږ په خپل پښتني كولتوري چاپېريال كې داسې لوى اتلان لرو چې د پوهې او قلم په ډګر كې ورسره ډېر لږ كسان سيالي كولاى شي. دا خو ژوند په زباد رسولې چې څښتن تعالى په پېړۍ كې د ګوتو په شمار څو داسې كسان په يوه ولس ولوروي چې د هغه ولس د سرلوړۍ سبب شي. د پښتون غوندې يو هر اړخيز وروسته پاتې ولس كې هر پوه او ليكوال ځانګړى ارزښت لري ؛ خو د زيار صاحب په څېر اشخاص چې د يو ولس د ژبې د رغولو ، د نورو ژبو له اغېز او ښكېلاك نه د خپلواكولو او په پوهنيزو هاند و هڅو سره يې د ولس د ملي وكر د راژوندي كولو تاريخي رسالت ته ملا تړلې وي ، ډېر لږ وي. زه پرته له كومې ښندې دا څرګندوم چې زيار صاحب ، د پښتو ژبې د رغاونې په لاره كې ستاسو نه ستړى كېدونكى كار او زيار د ټول پښتون ولس او پښتني كولتوري ژوند لپاره ستر ارزښت لري.  زه ډېر هيله من يم چې هر پښتون ، په تېره بيا لوستى پښتون دغې سكالو ته كره ځير شي او په بشپړ ډول يې په ارزښت پوه شي.

    زيار صاحب ، يو وار بيا تاسو ته د نوي اثر په مناسبت مباركي وايم او دا چې په پښتو ژبه داسې ښكلي او ارزښتمن اثار لوروئ ، له تاسو نه د زړه له تله مننه كوم. زه په تاسو او ستاسو په پښتو وياړم.  په درناوي.

محمد طاهر كاڼى

روسيه – ولګينسكي

د ٢٠٠٧ ز كال د مى شلمه