بي بي سيده عارف
 

شـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــربت

 له څو ورځو راپسې شوی ؤچې ، بايد له دې سيوری چې زما دکور مخې ته د جومات شاته زما و نې جوړ کړی دی ، خپله د خوږو اوبو او شربت لاسي ريړۍ لرې کړې، که نه توان به درته ورسيږي .

ما د کور مالک ته ځواب ورکړ: يو خو په دې سخته ګرمی کې دلته ښه سيوری د ی او بل زما غريبي ده ، دلته چې له جوماته خلک راووځي، يو څه مزدوري مې کيږي ، بل داسې مناسب ځای نشته ، د جومات د هغه بل ديوا ل سره نژدې سخته ګرمي ده .

د کورمالک وويل : درته وايم ، دا سيوری مې په دې نه لوريږي چې ته دې ورته شربتونه وپلورې.

که هر څو مې ورته خپله ناچاري مخکې کړه ، زما خبره يې ونه منله ، ويې ويل :نور نه پوهيږم ، خو چې سبا ته دې ريړۍ ونه وينم .

د اړتيا له مخې مې ، د جومات دهغت بل ديوال خواته ريړۍ بوتله ، هلته ډيره ګرمي وه ، په حيات اباد کې ګرمي له دې امله زياته وي، چې له يوې مخې په للمه کې ابادشوی دی ، له بلې خوا ټول پاخه کورونه دي،او ونې پکې کمې دي .

د ګرمی لپاره مې هم يوه چتري پيدا کړه .

نن چې له نورو ورځو ګرمي سخته وه ، له وجود مې خولې بهيدې ، د خپلې ريړۍ شاته ولاړ وم،خلکو ته مې ګلاسونه ډکول او ورکول .

د کور مالک  چې له سيوري يې لرې کړی وم ،راغی سلام يې واچوه .

وعليکم مې ورته وويل : ستړي مشي مې ورکړه .

په بې پروايي يې راته ووې : ريړې واله ! ته راکړه يوه لپه يخ  .

ورته ومې ویل: څه شی غواړې ؟

ـــ داسې د نيم کيلو  په اندازه يخ راکړه د زوی واکسين پکې ږدواو د ماشوم خوله وچيږي، د هغې لپاره هم بېل په لفافه کې راته واچوه ،تر بشارت مارکيټ پورې نه شم تللی ، ځکه بايسکل نه لرم او ګرمي زياته ده .

ځواب مې ورکړ : دايخ ما د خرڅلاو لپاره نه دی راوړی ، دامې د حوږو اوبو او شربت ، جوس ، دې شيانو لپاره راوړی ، نه يې خرڅوم .

ويې خندل زياته يې کړه : خېر دی ، ګران يې راباندې خرڅ کړه ، ضرورت مې دی .

ځواب مې ورکړ : په خبره پوهيږې! درته وايم نه يې خرڅوم که په زر روپۍ يې هم اخلې.

پای

۲۰۰۶/اګست/۱۶

حيات اباد  - پېښور