|
عبدالودود
هجران ورانه ځاله نن سهار چي زه له خوبه وم ويښ سوى پاڅيدلى د لمر ښكلي وړانګي راغلې تر كړكۍ زما كوټې ته تركوټې لاندي په بڼ كي د بادام نيالګي ولاړ وه لاندي شنه واښه راشنه وه د بادام تر سيوري لاندي دوې مرغۍ وې يوه سپينه بله سپينه خو لږ توره يو عجيبه تماشه وه د فطرت په دې فضاء كي د مرغيو سره جنګ وو د ابلكي د خولې پاڼه سپيني وړله په مښوكه څو ګړيه دا كيسه وه چي له پاسه په هوا كي يو شاهين پر را غوټه سو كړه يې ښخ خپلي ښنګري د مرغيو په سينو كي شاهين پاس اسمان ته وخوت د سرو وينو څاڅكي راغله د بادام پر څانګي زاله په سرو وينو رنګينه سوه
۲۰۰۸/اګست/۱۸ كابل |