|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
د ښاغلي پوهنمل حاجي محمد نوزادي شعرونه کوترې پرون می ولید د کوترو یو سیل ټولی یو صف کی ، منظم الوتی . هره شیبه پورته کیدی ، جګیدی . لکه چی دی کی وو پټ شوی یو راز تا به وی کاندی کهکشان ته پرواز چی تری نه راوړی یو د مینی پیغام ، شی چی موسکا ته الهام . خو ، ناببره دخاورو دوړو توپان فضاکړه خړه پړ لاندی پر ځمکه ورته پام دښکاری . ده یو په بلی پسی . . . . ګوته کړه کش پر ماشه . چی څه کارتوس ورسره ، ټوله یی فیر کړل د کوترو په لور . کوتری ټولی یی خوری وری کړی . ځینی یی باد او دوړو یوړی چیرته پرنامعلومو خواوو . څوک وزر ماتی پورته کښته کیدی ، څینی پرزمکه باندی مړی پریوتی . ښکاری را ټولی کړلی ، په شا یی واړولی . لار کښی پری پیښ شو لیوه ، له لوږی ډیر تپیده . ټوپک خالی اوږه کی ، پښیمانی څه فایده کړی . دا پسله څو ګړیه شوه نتیجه زړګیه : ښډل ښکاری سپینو کوترو څنګ ته ، د لیوه ګیډه کی لاسونه مښوول . مسکو ـ ډیسمبر ۱۹۹۸ ٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭ نمک حرام دوران کوم رویبار به بیا دیار د کوڅی راشی چی پیغام یی وچو شوندو ته موسکا شی کوم میرویس به بیا ګورګین په وینوسور کړی کومه مور به یوار بیا نازو انا شی څوک په بیا د پانی پت ناره تازه کړی څوک به بیا پر پله روان د احمد شاه شی د اکبر خنجر به کله بیا سور کیږی بیا به کله د لیوب توره تر ملا شی د غازی آدی ټکرۍ به څوک پر سرکړی ملالۍ چیغه خوره به کله بیا شی د پښتون شمله به جګه ګوره څوک کړی میراث خور به خدایه څوک نن د شیرشاه شی که خبر ورته د وران کلیو یوسم هره تیږه د خیبر په ژړا شی سره لښکر ته په څوک سره سترګه ښکاره کړی چی تور خرس غوندی یی ځای سائیبریا شی کله اوښکی په شی وچی د بیبیانو کله ټول به دا ټغر د کربلا شی څه دوران نمک حرام مو شو په برخه چی بچۍ د مور پوړنی ته بلا شی نوزادی ! که ورور تر وروره ورسیږی معاملی پټی به واړی برملا شی ډنمارک ٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭ د وطنوال په وير کې خړ توپان دی د لوخړو تر هر وره رسیدلی یو یو کاڼی له اسمانه پر هر کور دی رالویدلی هر افغان دی ددی خاوری نن په اوښکو لمبیدلی پر اوار ټغر د غم یی خوښ پنجاب دی نڅیدلی که افغان په خوب ویده وی او ګرګین را پاڅیدلی هم به لر وی ، هم به بر وی پدی غم کی زنګیدلی ګوره تور دیب سری منګولی فرشتو ته خښمیدلی هره ورځ یو « وطنوال » خوری چی په خیټه پړسیدلی هم په بم هم په راکټ مری هر ددی هیواد وګړي پاڅولای پښتون نه شم خدایه څنګه خوب وهلی « پښتنو ! کښتۍ ډوبیږی »(۱) « جهانی » مو ارویدلی ؟ که یو نشی نو ورکیږی ځان ته مه وایه ښاغلی نوزادی په لوړ اواز دی دا پیغام در رسولی ډنمارک - ۱۹ / ۷ /۲۰۱۱ (۱)- دا د وتلی شاعر عبدالباری جهانی دیوه شعر مطلع ده چی پښتانه یی مخاطب کړیدی . ٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭ د ځوانۍ یاد
په ژړا می خپلولی ، په خندا را څخه ولاړی
دتیارو پر اوږو راغلی او په سترګو لیده نشوی
ها ګلبوټی لاندی شپه مو څومره لنډه شوله تیره
یو څپه غوندی ښکاره شوی ، ما کړه غیږه درته خلاصه
ماوی بیا به خواته راشی ، بیابه لاس ترغاړی ګرځو
رایادیږی چی ځلمۍ وم ، مچولی می دی شونډی
اوس هم هغه نوزادی یم خو دزړه دردونو زوړ کړم
ډنمارک ـ
۱/۳/ ۲۰۱۱ |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
كــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــور | د تـــــــــــــل افغـــــــــــــان خبــــــــــــره | زموږ سره مــو اړيكـــــــــــــــې |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Copyright © talafghan.com 2004-2011 All rights reserved. talafghan@gmail.com |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
